واگويه ها...

 

  دريا خودش را با موج تعريف مي کند جنگل خودش را با درخت

 

آسمان  خودش را با ستاره ها و من خودم را با تو تعريف مي کنم

 

هر آنچه در پشت سر داريم و هر آنچه پيش رو داريم در قياس با آنچه دردرون

 

ما است حقير و نا چيز است

 

ای کاش میشد اشک را تهدید کرد ای کاش میشد مدت لبخند را تمدید کرد.

 ای کاش میشد در میان لحظه ها لحظه های دیدار را زیاد کرد.

حرف آخر...

 با من امشب چیزی از رفتن نگو نه! نگو! از این سفر با من نگو من به پایان

می رسم از کوچ تو

                                                                                                         ابی کلانتر